Προσφυγικό: Το μεγάλο στοίχημα της Ευρώπης

Η Ευρώπη, που ήδη βιώνει μια μεγάλη οικονομική κρίση με αιχμή την Ελλάδα, βρίσκεται μπροστά σε μια άλλη κρίση που δοκιμάζει όχι μόνον τις αντοχές της, αλλά και το ευρωπαϊκό κεκτημένο  του ανθρωπισμού και της αλληλεγγύης. Πρόκειται για τις χιλιάδες πρόσφυγες που καταφθάνουν μέσω της Ελλάδας κατά πρώτο λόγο και της Ιταλίας κατά δεύτερο, οι οποίοι φεύγουν για να σωθούν από την κόλαση του πολέμου και τις αγριότητες των ISIS.
Περισσότεροι από 700 χιλιάδες άνθρωποι εγκατέλειψαν από τον Ιανουάριο τις εστίες τους για να περάσουν στην Ευρώπη μέσω της Μεσογείου, τα 2/3 από αυτούς μέσω της Ελλάδας. Και ο πρόεδρος του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου, Ντόναλντ Τουσκ, προειδοποίησε, θέτοντας σε κίνδυνο την ήδη εύθραυστη συνεργασία μεταξύ των χωρών μελών της ΕΕ.

Η ευθύνη των βουλευτών

Το πρόβλημα που έχει προστεθεί στα τόσα άλλα που αντιμετωπίζει η χώρα, είναι αυτό με την πρόεδρο της Βουλής, μια ακόμη ατυχής επιλογή του Αλέξη Τσίπρα. Πρόβλημα που ενώ όλοι το αναγνωρίζουν, ακόμη και ο ίδιος ο πρωθυπουργός, κανείς δεν τολμά να πάρει τις πρωτοβουλίες εκείνες, ώστε να αποκατασταθεί η εύρυθμη λειτουργία της Βουλής και της Δημοκρατίας.

Και όμως… πραξικόπημα

Τις τελευταίες ημέρες ο πρωθυπουργός, τα στελέχη της κυβέρνησής του και του κόμματός τους, μιλούν συνεχώς για «πραξικόπημα» που έγινε σε βάρος της χώρας από τους «αδίστακτους δανειστές», επιχειρώντας έτσι να δικαιολογήσουν το «Βατερλό» της δήθεν σκληρής διαπραγμάτευσής τους. Μια «διαπραγμάτευση» που έσυρε τη χώρα σε μια πρωτοφανή περιπέτεια, τη χειρότερη από τη μεταπολίτευση.

Η χώρα δεν χρειάζεται εκλογές - Χρειάζεται να κυβερνηθεί

Μπροστά σε ένα δύσκολο παζλ βρίσκεται ο πρωθυπουργός, καθώς θα πρέπει να αντιμετωπίσει το σχίσμα εντός του κόμματός του, ενώ παράλληλα θα πρέπει να υλοποιήσει μία συμφωνία- μνημόνιο, στο οποίο μνημόνιο, όπως δήλωσε, ούτε ο ίδιος πιστεύει.

Ο Αλέξης Τσίπρας και οι στενοί συνεργάτες του, κατέληξαν, όπως φαίνεται τόσο από τις δηλώσεις κορυφαίων στελεχών, όσο και από το νέο κυβερνητικό σχήμα, πως η μόνη διέξοδος είναι οι εκλογές. Άγνωστο, βέβαια, εάν οι εκλογές θα λύσουν τα προβλήματα που αντιμετωπίζει ο πρωθυπουργός, επιβαρύνοντας ακόμη περισσότερο την οικονομία και θέτοντας σε αμφισβήτηση άλλη μια φορά την ευρωπαϊκή πορεία της χώρας.

….τα νέα που σας έφερα σας χάιδεψαν τ’ αυτιά μα απέχουνε πολύ απ’ την αλήθεια…

Η  χώρα βρίσκεται σε δραματική κατάσταση. Η κυβέρνηση η οποία υποσχέθηκε κατάργηση των μνημονίων, που ως  δια μαγείας θα έλυνε όλα μας τα προβλήματα, μέσα σε τέσσερις μήνες διακυβέρνησης, κατόρθωσε να προσθέσει σωρεία νέων προβλημάτων.  Αυτοί που υποσχέθηκαν αξιοπρέπεια  και «σκληρή διαπραγμάτευση»,  παρακολουθούν αμήχανα τα αδιέξοδα στα οποία μας οδήγησαν. 

Δύο συνέδρια και δύο κηδείες

Δύο κόμματα, το ΠΑΣΟΚ και η ΔΗΜΑΡ πραγματοποίησαν τα συνέδριά τους  το προηγούμενο Παρασκευοσαββατοκύριακο με στόχο, κυρίως την αλλαγή ηγεσίας.

Δύο συνέδρια που θυμίζουν περισσότερο  εξόδιο ακολουθία παρά ανασύνταξη δυνάμεων, καθώς πρόκειται για δύο κόμματα της κεντροαριστεράς που έχασαν τα στοιχήματα που έβαλαν με την κοινωνία.

Το ΠΑΣΟΚ, που έπαιξε σημαντικότατο ρόλο την μεταπολιτευτική περίοδο, που συνέβαλε σημαντικά στον εκσυγχρονισμό της ελληνικής κοινωνίας, αλλά ταυτόχρονα αναπαρήγαγε και γιγάντωσε τις παθογένειές της, φαίνεται να κλείνει τον κύκλο του.

Η χώρα στα βράχια και ημείς άδομεν…

Στις 100 ημέρες διακυβέρνησης από την συνεργασία των κύριων εκφραστών του λαϊκισμού  ΣΥΡΙΖΑ και ΑΝΕΛ, η χώρα πηγαίνει από το κακό στο χειρότερο και ήδη το καράβι αγγίζει επικίνδυνα στα βράχια. Αυτοί που υποσχέθηκαν αξιοπρέπεια  και «σκληρή διαπραγμάτευση»,  παρακολουθούν αμήχανα τα αδιέξοδα στα οποία μας οδήγησαν.  Αντί αξιοπρέπειας η χώρα απομονώθηκε και  λοιδορείται, ο αντιμερκελιστής Α. Τσίπρας, επικοινωνεί σχεδόν καθημερινά με την καγκελάριο Μέρκελ και εκλιπαρεί για λύση…

H επώδυνη στροφή στην realpolitik

Η κυβέρνηση του Αλ. Τσίπρα ξεκίνησε με τις ελπίδες του ελληνικού λαού αναπτερωμένες μετά τα τέσσερα χρόνια σκληρής λιτότητας. Εξάλλου, το κεντρικό προεκλογικό σύνθημα του ΣΥΡΙΖΑ ήταν ΕΛΠΙΔΑ και οι υποσχέσεις πολλές προς τους πολίτες. Κοντεύουν δύο μήνες που η νέα κυβέρνηση διαχειρίζεται τις τύχες της χώρας και μάλιστα με τη συντριπτική πλειοψηφία του λαού να τη στηρίζει… αν και συνεχώς μειούμενη. Ωστόσο, το μεγαλύτερο μέρος του χρόνου αυτού πέρασε με συζητήσεις και διαβουλεύσεις…  επί της διαδικασίας και της …. μετονομασίας.

Η ελπίδα του Σίσυφου

Η κυβέρνηση του Αλ. Τσίπρα ξεκίνησε με τις ελπίδες του ελληνικού λαού αναπτερωμένες μετά τα τέσσερα χρόνια σκληρής λιτότητας. Εξάλλου, το κεντρικό σύνθημα του ΣΥΡΙΖΑ ήταν ΕΛΠΙΔΑ και οι υποσχέσεις πολλές προς τους πολίτες.
Κοντεύουν δύο μήνες που η κυβέρνηση Τσίπρα διαχειρίζεται τις τύχες της χώρας και μάλιστα με τη συντριπτική πλειοψηφία του λαού να τη στηρίζει…
Ωστόσο, το μεγαλύτερο μέρος του χρόνου αυτού πέρασε με συζητήσεις και διαβουλεύσεις που μας οδηγούν προς τα πίσω… Με κόντρες και «δήθεν», χωρίς ουσία. Και το χειρότερο να πρωτοστατεί η Ελλάδα στα διεθνή ΜΜΕ με αρνητικά σχόλια, δίνοντας την εικόνα πως πρόκειται για μια χώρα που δεν μπορεί να της έχει κανείς εμπιστοσύνη.
Η κυβέρνηση εμφανίστηκε  στις διαβουλεύσεις με τους εταίρους μας χωρίς σχέδιο και με απίστευτα επιπόλαιες κινήσεις, βρέθηκε μόνη με απέναντι όλους τους άλλους, της Κύπρου συμπεριλαμβανομένης. Η συμπεριφορά αυτή, θέτει σε σοβαρό κίνδυνο τις σχέσεις μας ακόμη και με φιλικές χώρες, τις σχέσεις μας με τους εταίρους μας στην ΕΕ.

Τι κάνουμε;

Καθημερινά διαπιστώνουμε την επιπολαιότητα με την οποία η δήθεν αριστερή κυβέρνηση χειρίζεται τα μεγάλα θέματα της χώρας. Επιπόλαιη, χωρίς σχέδιο, χωρίς συντονισμό, αλλά και προκλητική, θέτει σε σοβαρό κίνδυνο τις σχέσεις μας ακόμη και με φιλικές χώρες, τις σχέσεις μας με τους εταίρους μας στην ΕΕ.

Αντί να αναζητά συμμαχίες, αναζητά εχθρούς, από την Γερμανία έως τις χώρες της Ιβηρικής χερσονήσου και από τον Ντάισελμπλουμμ έως τον Ντράγκι.