Η μάχη του Γιώργου Καμίνη για την Αθήνα

Τα αποτελέσματα του πρώτου γύρου των αυτοδιοικητικών εκλογών δεν δίνουν περιθώριο σε κανένα από τα κόμματα του μικρού κομματισμού για πανηγυρισμούς. Οι αρχικοί πανηγυρισμοί του ΣΥΡΙΖΑ με τα πρώτα αποτελέσματα των exit polls, χαμήλωσαν και έδωσαν τη θέση τους σε πιο συγκρατημένες εκτιμήσεις.
Σίγουρα υπάρχουν πολλές εκτιμήσεις και αναγνώσεις των αποτελεσμάτων. Σε ένα μόνο σημείο θα συμφωνήσουμε όλοι. Ότι το φάντασμα των νεοναζί είναι εδώ. Στην Αττική, στην Αθήνα.
Ο Γιώργος Καμίνης άντεξε. Άντεξε στην «άγρια κομματική πόλωση», όπως δήλωσε και ο ίδιος, στις μυλόπετρες του δικομματισμού και στις ανοίκειες επιθέσεις των αντιπάλων του και έστειλε το μήνυμα πως όταν οι δυνάμεις της Κεντροαριστεράς είναι ενωμένες, μπορούν να κερδίσουν δύσκολες μάχες, όπως είναι η μάχη της Αθήνας.

Τα διλήμματα των εκλογών

Εκλογές, χωρίς διλήμματα δεν υπάρχουν. Σε κάθε εκλογική αναμέτρηση, οι πολίτες καλούνται να απαντήσουν στις εναλλακτικές προτάσεις που τους καταθέτουν τα κόμματα. Συχνά, τα διλήμματα  είναι περισσότερα από ένα  και σε πολλά επίπεδα.

Στις ευρωπαϊκές εκλογές – στις εκλογές για το Ευρωκοινοβούλιο, οι πολίτες των 27 χωρών- μελών καλούνται να αποφασίσουν ποιά Ευρώπη θέλουν. Την  κλειστοφοβική Ευρώπη, την Ευρώπη των εθνικισμών και της αντιπαλότητας ή την Ευρώπη, ανοιχτή στους λαούς που προχωρά όλο και περισσότερο στην οικονομική και πολιτική ολοκλήρωσή της.

Τρεις λόγοι για να ψηφίσουμε

Συνηθίζουμε να λέμε κάθε φορά εν όψει εκλογικών αναμετρήσεων ότι  οι εκλογές αυτές είναι πολύ κρίσιμες. Δεν είναι υπερβολή, τουλάχιστον τα τελευταία χρόνια στη χώρα μας, καθώς από το αποτέλεσμά τους θα εξαρτηθούν πολλά. Η ιδιαιτερότητα αυτή τη φορά είναι  πως εκλέγουμε, εκτός από τον δήμαρχο της πόλης μας και τον περιφερειάρχη της περιοχής μας και ευρωβουλευτές για το ευρωκοινοβούλιο. Το τρίτο, συνήθως μοιάζει να μην μας αφορά, καθώς βρίσκονται μακριά και δεν παρακολουθούμε την δραστηριότητά τους αν και σε πολλές περιπτώσεις είναι πολύ σημαντική, εξαιτίας κυρίως των ελληνικών μέσων ενημέρωσης και για το λόγο αυτό.

Βρε Σταύρο, δεν στρογγυλεύονται όλα!

Η αποχώρηση του Νίκου Δήμου από το Ποτάμι, μετά το «άδειασμα»  από τον αρχηγό του κόμματος Σταύρο Θεοδωράκη, για τις απόψεις που εξέφρασε σχετικά με το εμπόριο Εκκλησίας και Πολιτείας με το «Άγιο Φώς», αλλά και για ανάλογες «αντιεκκλησιαστικές» απόψεις νωρίτερα, αποκαλύπτει ένα βαθύ πρόβλημα συντηρητισμού της ελληνικής κοινωνίας. Αποκαλύπτει ακόμα πως είναι πολύ δύσκολο να δημιουργήσεις κάτι καινούργιο στο πολιτικό τοπίο, κόντρα στα ελληνικά συντηρητικά στερεότυπα.

Στρατηγικά αδιέξοδα του ΣΥΡΙΖΑ

Νέο δίλημμα μας θέτει τώρα ο πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ Αλέξης Τσίπρας. « Ή με τον ΣΥΡΙΖΑ ή με τη Μέρκελ». Να λοιπόν το ουσιώδες ερώτημα που πρέπει να απαντήσουν οι πολίτες, σύμφωνα με τον αρχηγό της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης, που ενώ διεκδικεί να κυβερνήσει τη χώρα, έχει εγκλωβιστεί στα αδιέξοδα που δημιούργησε η στρατηγική του κόμματός του.

Οι αντιδράσεις του ιδίου, αλλά και των στελεχών του, την ώρα που η χώρα κάνει δειλά βήματα εξόδου από την κρίση, είναι ενδεικτικές αυτού του αδιεξόδου. Αρχικά έκαναν λόγο για στημένη έξοδο στις αγορές! Μια συμπαιγνία, δηλαδή, του παγκόσμιου και αδυσώπητου συστήματος των αγορών, που πριν από περίπου τέσσερα χρόνια πέταξε την Ελλάδα εκτός, με ποιους;

Ελιά. Ε, και; Έτσι, χωρίς πρόγραμμα;

Με την ανακοίνωση του ευρωψηφοδελτίου, η Ελιά έκανε ακόμα ένα βήμα στο δρόμο προς τις Ευρωεκλογές. Είναι όμως βήματα που γίνονται με δυσκολία και πολλά λάθη. Λάθη που πληγώνουν την αξιοπιστία της Δημοκρατικής Παράταξης. Κυρίως όμως- και πρέπει να είμαστε ειλικρινείς σε αυτό- ο τρόπος που δημιουργήθηκε η ΕΛΙΑ, δεν έπεισε την κοινωνία πως κάτι νέο γεννήθηκε. Η όλη διαδικασία έμοιαζε περισσότερο με διευθέτηση εσωτερικών ισορροπιών ενός χώρου, παρά με μια προσπάθεια αναγέννησής του.

Θεωρίες συνωμοσίας...

Στο τελευταίο άρθρο του στη «Μεταρρύθμιση», με τίτλο, «Ποτάμι: Αντίπαλος ή στήριγμα του παλαιοκομματικού συστήματος;», ο Σωτήρης Βαλντέν ένιωσε την ανάγκη να αναλύσει το φαινόμενου του «Ποταμιού», προφανώς για να εξηγήσει γιατί η ΔΗΜΑΡ, το κόμμα στο οποίο είναι μέλος της ηγεσίας, έχει τόσο χαμηλά ποσοστά στις δημοσκοπήσεις. Πολύ δε περισσότερο, καθώς -όπως προκύπτει από τις μετρήσεις- το «Ποτάμι» απορροφά ένα πολύ σημαντικό μέρος των ψηφοφόρων που στις προηγούμενες εκλογές ψήφισαν ΔΗΜΑΡ.

Να μετατρέψουμε την οργή σε δημιουργική διέξοδο

Η κρίση ανέτρεψε τη ζωή των περισσοτέρων πολιτών που ζουν σε αυτή τη χώρα. Ζωές που στρώθηκαν με πολύ κόπο και αγώνα, οικογενειακοί προγραμματισμοί, σχεδιασμοί, επενδύσεις για το μέλλον των παιδιών, ανατράπηκαν. Χιλιάδες πολίτες, που ζούσαν μια φυσιολογική ζωή, εργαζόμενοι και μικροεπιχειρηματίες, ένιωσαν να φεύγει η γη κάτω από τα πόδια τους και βρέθηκαν ξαφνικά στο περιθώριο. Και το χειρότερο, μπήκαμε σε μία περιδίνηση, χωρίς να ξέρουμε πού θα βρεθούμε.

To πρωτογενές πλεόνασμα, η ανεργία, η φτώχεια και η ανάπτυξη

Η κυβέρνηση πανηγυρίζει ότι για πρώτη φορά μετά από πολλά χρόνια, η χώρα μας καταφέρνει να καταγράψει πρωτογενές πλεόνασμα για το 2013, το οποίο, σύμφωνα με τη μεθοδολογία της Eurostat, έκλεισε στα 3,9 δισ. ευρώ ή 2,1% του ΑΕΠ.

Τι είναι αυτό που αποκαλείται «πρωτογενές πλεόνασμα», πώς προέκυψε και γιατί είναι τόσο σημαντικό;

Οι δρόμοι του μίσους

«Βρισκόμαστε σε πόλεμο»  είπε ο Αλέξης Τσίπρας  στην ομιλία του στη συνεδρίαση της κοινοβουλευτικής ομάδας του ΣΥΡΙΖΑ στις 19 Νοεμβρίου 2013.
Και η φράση αυτή αποδίδει περίτρανα αυτό που συμβαίνει σε αυτή τη χώρα. H χώρα βρίσκεται σε διαρκή εμφύλιο πόλεμο. Και δεν συμβαίνει μόνο την εποχή του Μνημονίου. Ούτε ο κ. Τσίπρας είναι ο μόνος που έχει αυτή την εμφυλιοπολεμική προσέγγιση.